പണ്ടൊക്കെ പൂച്ചകൾ എലികളെ പിടിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്രേ!
സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്കു ഇതു വിശ്വസിക്കാൻ വലിയ പ്രയാസമാണ്.എലിയെ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിച്ചു തിന്നുന്നതു പോയിട്ടു അതിനെ ആരെങ്കിലും കൊന്നു മുന്നിലിട്ടു കൊടുത്താൽ പോലും അറപ്പു കാട്ടി തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന പൂച്ചകളെയാണു ഞങ്ങൾ കാണാറുള്ളത്.
ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലും ഒരു പൂച്ചയുണ്ട്.
പേരു "കിങ്ങിണി".
പണ്ടു ഇതേ പേരില് ഞങ്ങള്ക്കു ഒരു പൂച്ചയുണ്ടായരുന്നു. വളരെ നല്ലവന്.
ഇവൾ ഒന്നാം തരം സൂത്രശാലിനി
നല്ല തൂവെള്ള നിറത്തിലെ പഞ്ഞിരോമങ്ങളും ഭംഗിയുള്ള കണ്ണുകളും നോക്കി എല്ലാരും പറയും "സുന്ദരിപ്പൂച്ച" .
പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം !
തഞ്ചം കിട്ടിയാൽ തറയിൽ രണ്ടുകാലിലിരുന്നു മുൻകാലു കൊണ്ടു ഫ്രിഡ്ജിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു ഉള്ളിലെ സാധനം കക്കും.
ആരുമില്ലാത്ത സമയം നോക്കി അനിയന്റെ അക്വേറിയത്തിലെ ഗോൾഡ്ഫിഷിനെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയിരിക്കും. തഞ്ചം കിട്ടിയാൽ അതു താഴെ മറിച്ചിടാൻ നോക്കും.
എലികളെങ്ങാനും മുന്നിലൂടെ പാഞ്ഞാൽ കണ്ണുചിമ്മി, കാണാത്തപോലെ തല എതിർഭാഗത്തേക്കു തിരിക്കും.
ഈ മൃഗങ്ങളും ജന്തുക്കളും പക്ഷികളുമെല്ലാം മനുഷ്യന്മാരെ കണ്ടിട്ടാണത്രേ ഈ ചീത്ത സ്വഭാവങ്ങളൊക്കെ പഠിക്കുന്നത്.
മത്സ്യ-മാംസ പാചക ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടാൽ ഉടനെ സോഫയിൽ വലിഞ്ഞു കയറി ടെലിവിഷനിൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന കിങ്ങിണിയെ കാണുമ്പോൾ അതു ശരിയാണെന്നെനിക്കും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യർ മൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും ചില വികൃതികൾ പഠിക്കാറുണ്ടത്രേ!
അനിയനോടു വഴക്കു കൂടുമ്പോൾ ഞാൻ അവസാനം എന്നും തോൽക്കാറാണു പതിവ്.
അപ്പോൾ കിങ്ങിണിപ്പൂച്ച ചെയ്യുന്നതു പോലെ അവന്റെ അക്വേറിയം താഴത്തിട്ടു പൊട്ടിക്കാൻ എനിക്കു തോന്നും.
പക്ഷെ നിലത്തു കിടന്നു പിടയുന്ന ഗോൾഡ്ഫിഷിനെ കാണേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നതാലോചിച്ചാൽ പിന്നെ എനിക്കു വലിയ വിഷമമാവും.
അതിനാൽ ഞാൻ അതു വേണ്ടെന്നു വെക്കും.
അനിയനു കടയിൽ നിന്നു സാധനം വാങ്ങിയതിൽ ബാക്കി കിട്ടിയ പൈസകൊണ്ടു രണ്ടു ചോക്കളേറ്റു വാങ്ങി അതിൽ നിന്നു ഒന്നെനിക്കു തരുമ്പോൾ,
ഞാൻ അവന്റെ അക്വേറിയം തട്ടിത്താഴത്തിടാൻ ഞാൻ ഇതു വരേ ചിന്തിച്ചിട്ടേ ഇല്ലാന്നും കരുതും. :)
Showing posts with label കഥ. Show all posts
Showing posts with label കഥ. Show all posts
Sunday, January 25, 2009
Sunday, January 4, 2009
മയിലും കാക്കകളും

കാട്ടിൽ നിന്നൊരു മയിൽ വഴി തെറ്റി നാട്ടിലെത്തി.
അന്നുവരെ മയിലിനെ കാണാത്ത കുറേ കാക്കകൾ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
ഭംഗിയുള്ള പീലികളും തലയിൽ കിരീടവും വർണ്ണത്തിളക്കമുള്ള ഉടലും നടത്തത്തിലെ നൃത്തഭാവവും എല്ലാം അവർക്കു വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
പക്ഷെ ആരാധകർ കൂടിയപ്പോൾ മയിലിനു അഹങ്കാരവും കൂടി.
അവൻ പീലികൾ വിടർത്തി ചുവടുവെച്ചു അവരുടെ മുന്നിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു. അവൻ കാക്കകളെ വളരെ പുച്ഛത്തോടെയാണു നോക്കിയത്.
അവൻ ചിന്തിച്ചു.
തീരെ ഭംഗിയില്ലാത്ത ചിറകുകൾ.മുറി വാല്, നിറമാണെങ്കിലോ നരച്ച കറുപ്പു നിറം. ശബ്ദവും പരുപരുത്തത്.
ഈ കാക്കകൾ ഒരു നികൃഷ്ടജീവികൾ തന്നെ!
"കാക്കകളെ മാറി പോവിൻ?"
"എന്റെ മൂഡു കളയാതെ!"
കാക്കകളല്ലാം അപമാനിതരായി അവിടന്നു പറന്നു പോയി.
പക്ഷെ ഇതിനിടയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ ആ മയിലെനെ കണ്ടു. അഹങ്കാരിയായ ആ മയിലാകട്ടെ വേട്ടക്കാരനെ കണ്ടതുമില്ല.
വേട്ടക്കാരൻ ഉന്നം നോക്കി വെടി വെച്ചതു ഭാഗ്യത്തിനു മയിലിന്റെ കാൽവിരലിലാണു കൊണ്ടത്.
എന്നിട്ടും മയിൽ മരത്തിൽ നിന്നു താഴെ വീണു.
മുറിവേറ്റു വീണ മയിൽ സഹായത്തിനായി വിളിച്ചു കൂവി.
"എന്നെ ആരെങ്കിലും ഒന്നു സഹായിക്കണെ!"
പറന്നു പോയ കാക്കകൾ ഈ കരച്ചിൽ കേട്ടു കൂട്ടത്തോടെ തിരിച്ചു വന്നു.
മയിലിനെ കൊല്ലാനാണു വേട്ടക്കാരന്റെ പദ്ധതിയെന്നവർ വേഗം മനസ്സിലാക്കി.
അതിനു മുൻപെ ആ വേട്ടക്കാരനെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കിയും കൊത്തിയും ഓടിച്ചു.
വീണു കിടക്കുന്ന മയിലിന്റെ അടുത്തെത്തി അവനോടു പറഞ്ഞു
" നിനക്കു നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് കൂടെ അഹങ്കാരവും. പക്ഷെ നിനക്കു ഈ നാടു തീരെ സുരക്ഷിതമല്ല.
നിന്റെ ഭംഗിയുള്ള തൂവലുകളും രൂപവും എല്ലാം നിന്റെ ജീവനു തന്നെ ഭീഷണി തരുന്നവയാണ്. ഞങ്ങൾ വിരൂപരും കറുത്തവരും പരുപരുത്ത ഒച്ചയുള്ളവരുമാണ് എങ്കിലും ഈ നാട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ അവ ഞങ്ങൾക്കു സുരക്ഷിതത്ത്വം തരുന്നുണ്ട്.
ഈ നാടു നിനക്കു ജീവിക്കാൻ പറ്റിയതല്ല. നീ കാട്ടിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങുന്നതാണു നല്ലത്. അവിടെയാണു നിനക്കു സുരക്ഷിതം.
മയിലിനു തന്റെ തെറ്റു മനസ്സിലായി.
അവൻ കാക്കകളോടു മാപ്പു പറഞ്ഞു കാട്ടിലേക്കു തന്നെ തിരിച്ചു പോയി.
അന്നുവരെ മയിലിനെ കാണാത്ത കുറേ കാക്കകൾ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
ഭംഗിയുള്ള പീലികളും തലയിൽ കിരീടവും വർണ്ണത്തിളക്കമുള്ള ഉടലും നടത്തത്തിലെ നൃത്തഭാവവും എല്ലാം അവർക്കു വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
പക്ഷെ ആരാധകർ കൂടിയപ്പോൾ മയിലിനു അഹങ്കാരവും കൂടി.
അവൻ പീലികൾ വിടർത്തി ചുവടുവെച്ചു അവരുടെ മുന്നിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു. അവൻ കാക്കകളെ വളരെ പുച്ഛത്തോടെയാണു നോക്കിയത്.
അവൻ ചിന്തിച്ചു.
തീരെ ഭംഗിയില്ലാത്ത ചിറകുകൾ.മുറി വാല്, നിറമാണെങ്കിലോ നരച്ച കറുപ്പു നിറം. ശബ്ദവും പരുപരുത്തത്.
ഈ കാക്കകൾ ഒരു നികൃഷ്ടജീവികൾ തന്നെ!
"കാക്കകളെ മാറി പോവിൻ?"
"എന്റെ മൂഡു കളയാതെ!"
കാക്കകളല്ലാം അപമാനിതരായി അവിടന്നു പറന്നു പോയി.
പക്ഷെ ഇതിനിടയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ ആ മയിലെനെ കണ്ടു. അഹങ്കാരിയായ ആ മയിലാകട്ടെ വേട്ടക്കാരനെ കണ്ടതുമില്ല.
വേട്ടക്കാരൻ ഉന്നം നോക്കി വെടി വെച്ചതു ഭാഗ്യത്തിനു മയിലിന്റെ കാൽവിരലിലാണു കൊണ്ടത്.
എന്നിട്ടും മയിൽ മരത്തിൽ നിന്നു താഴെ വീണു.
മുറിവേറ്റു വീണ മയിൽ സഹായത്തിനായി വിളിച്ചു കൂവി.
"എന്നെ ആരെങ്കിലും ഒന്നു സഹായിക്കണെ!"
പറന്നു പോയ കാക്കകൾ ഈ കരച്ചിൽ കേട്ടു കൂട്ടത്തോടെ തിരിച്ചു വന്നു.
മയിലിനെ കൊല്ലാനാണു വേട്ടക്കാരന്റെ പദ്ധതിയെന്നവർ വേഗം മനസ്സിലാക്കി.
അതിനു മുൻപെ ആ വേട്ടക്കാരനെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കിയും കൊത്തിയും ഓടിച്ചു.
വീണു കിടക്കുന്ന മയിലിന്റെ അടുത്തെത്തി അവനോടു പറഞ്ഞു
" നിനക്കു നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് കൂടെ അഹങ്കാരവും. പക്ഷെ നിനക്കു ഈ നാടു തീരെ സുരക്ഷിതമല്ല.
നിന്റെ ഭംഗിയുള്ള തൂവലുകളും രൂപവും എല്ലാം നിന്റെ ജീവനു തന്നെ ഭീഷണി തരുന്നവയാണ്. ഞങ്ങൾ വിരൂപരും കറുത്തവരും പരുപരുത്ത ഒച്ചയുള്ളവരുമാണ് എങ്കിലും ഈ നാട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ അവ ഞങ്ങൾക്കു സുരക്ഷിതത്ത്വം തരുന്നുണ്ട്.
ഈ നാടു നിനക്കു ജീവിക്കാൻ പറ്റിയതല്ല. നീ കാട്ടിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങുന്നതാണു നല്ലത്. അവിടെയാണു നിനക്കു സുരക്ഷിതം.
മയിലിനു തന്റെ തെറ്റു മനസ്സിലായി.
അവൻ കാക്കകളോടു മാപ്പു പറഞ്ഞു കാട്ടിലേക്കു തന്നെ തിരിച്ചു പോയി.
Monday, October 6, 2008
സുഹറാന്റെ മൈലാഞ്ചി
ഇന്നാണു തന്നെ കാണാന് ആദ്യമായി സ്തീധനമൊന്നും വേണ്ടാത്ത ഒരു ചെറുക്കന് വരുന്നത് എന്നു കേട്ടപ്പോള് സുഹറ സന്തോഷം ഉള്ളിലൊതുക്കി ഉമ്മറപ്പടിയില് തന്നെ കാത്തുനിന്നു.
മുറ്റത്തു കാറിന്റെ ഒച്ച കേട്ടപ്പോള് അവള് നാണിച്ചു മുറിയിലേക്കോടി.
ജനലിലൂടെ അവള് ചെറുക്കനെ കണ്ടു. നല്ല മൊഞ്ചുള്ള ചെറുക്കന്.
ഉമ്മ ചെറുക്കനെയും കൂട്ടി സുഹ്റാനെ കാണാന് അകത്തേക്കു വന്നു.
അവളും അവനും തമ്മില് കണ്ടു സംസാരിച്ചു പരസ്പരം ഇഷ്ടമായി.
സ്ത്രീധനമൊന്നുമില്ലാതെ ആ കല്യാണം ഉടന് നടത്താന് തീരുമാനിച്ചു.
കല്യാണത്തലേന്നു മൈലാഞ്ചിയുമിട്ടവള് കൂടുതല് മൊഞ്ചത്തിയായി. കൂട്ടുകാരികള് ഒപ്പനപ്പാട്ടു പാടി കല്ല്യാണത്തിന്നു മികവേകി.
പെട്ടെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വരന്റെ വീട്ടില് നിന്നൊരു വണ്ടി വന്നു നിന്നപ്പോള് എല്ലാരും അങ്ങോട്ടോടി.
ആരോ പറഞ്ഞു.
"ചെറുക്കന് ഒരു മണിക്കൂര് മുന്നെ ഒരു വാഹനാപകടത്തില് മരണപ്പെട്ടു"
സുഹ്റാക്കു പിന്നെ ഒന്നും ഓര്മ്മയില്ല.
മാസങ്ങളും വര്ഷങ്ങളും കടന്നുപോയതവളറിഞ്ഞില്ല.
ഇരുമ്പു കമ്പിയുള്ള ജനലില് പിടിച്ചു ദൂരേക്കു നോക്കിയപ്പോള് ഇങ്ങോട്ടു ചൂണ്ടി നില്ക്കുന്ന "ഭ്രാന്താശുപത്രി" എന്ന ബോര്ഡു മാത്രം ചിലപ്പോള് അവള്ക്കു വായിക്കാന് കഴിയും.
മുറ്റത്തു കാറിന്റെ ഒച്ച കേട്ടപ്പോള് അവള് നാണിച്ചു മുറിയിലേക്കോടി.
ജനലിലൂടെ അവള് ചെറുക്കനെ കണ്ടു. നല്ല മൊഞ്ചുള്ള ചെറുക്കന്.
ഉമ്മ ചെറുക്കനെയും കൂട്ടി സുഹ്റാനെ കാണാന് അകത്തേക്കു വന്നു.
അവളും അവനും തമ്മില് കണ്ടു സംസാരിച്ചു പരസ്പരം ഇഷ്ടമായി.
സ്ത്രീധനമൊന്നുമില്ലാതെ ആ കല്യാണം ഉടന് നടത്താന് തീരുമാനിച്ചു.
കല്യാണത്തലേന്നു മൈലാഞ്ചിയുമിട്ടവള് കൂടുതല് മൊഞ്ചത്തിയായി. കൂട്ടുകാരികള് ഒപ്പനപ്പാട്ടു പാടി കല്ല്യാണത്തിന്നു മികവേകി.
പെട്ടെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വരന്റെ വീട്ടില് നിന്നൊരു വണ്ടി വന്നു നിന്നപ്പോള് എല്ലാരും അങ്ങോട്ടോടി.
ആരോ പറഞ്ഞു.
"ചെറുക്കന് ഒരു മണിക്കൂര് മുന്നെ ഒരു വാഹനാപകടത്തില് മരണപ്പെട്ടു"
സുഹ്റാക്കു പിന്നെ ഒന്നും ഓര്മ്മയില്ല.
മാസങ്ങളും വര്ഷങ്ങളും കടന്നുപോയതവളറിഞ്ഞില്ല.
ഇരുമ്പു കമ്പിയുള്ള ജനലില് പിടിച്ചു ദൂരേക്കു നോക്കിയപ്പോള് ഇങ്ങോട്ടു ചൂണ്ടി നില്ക്കുന്ന "ഭ്രാന്താശുപത്രി" എന്ന ബോര്ഡു മാത്രം ചിലപ്പോള് അവള്ക്കു വായിക്കാന് കഴിയും.
Subscribe to:
Posts (Atom)

